Ailemizin güven oluşturan direği babam, hayranlık duyduğum, saygımı fazlasıyla hak eden dirayetli, otoriter, evine sahip tam bir beyefendi olan, babam... Alaylı diye nitelendirilen türden, serbest ticaretle uğraşan ve sektöründe oldukça saygı duyulan bir esnaftı. Ya Beni Sevmezse! Ben babamdan korkardım, çekinirdim. Kızdığı, bağırdığı zaman çok kötü olurdum, hayır dövmesinden değil, çünkü tek vukuatı ardıma terlik fırlatması olan babamın, içten sevgisini kaybetmekten... Osmanlı Aile Yapısı Babam ticaret anlamında çok başarılı ve işini iyi yapan, sektöründe tanınan sevilen birisiydi. Evimizde hiç bir zaman, hiç bir şey eksik olmazdı, teknoloji dahil olmak üzere... Her şey, ilk çıktığı zaman bizim evimizde olurdu. Osmanlı aile yapısına uygun bir erkekti babam, annemi evlendiği gün itibariyle hiç çalıştırmadı, çalışmasına da izin vermedi. Evin geçimini erkek sağlardı, kadın da ev işleri ile ve çocuklarıyla ilgilenir felsefesi hakimdi zihninde... Tatlı Sert Bir Baba Hani bir deyim vardır ya: “Bastığı yeri titretir” işte öyle birisiydi babam... Kendisini İsrail’in meşhur meyvelerinden “sabra”ya benzetirdi. “Sabra”; dışı dikenli, tuttuğun zaman eline batan ama soyunca, içi yumuşak ve tatlı bir meyvedir. Babam da bu tanımlamayı kendisi için yapardı. Dışı sert ama içi insanları incitmekten sakınan ve yüreği yumuşak biriydi.